ตอนที่ 138 พักเอาแรง

ขบวนรถม้าพอเข้าเขตเมืองถงเฉิงก็ราวกับก้าวเข้าสู่อีกโลกหนึ่ง ด้านหนึ่งรกร้างว่างเปล่า อีกด้านหนึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตในโลกมนุษย์ บนถนนใหญ่ร้านรวงตั้งเรียงราย เสียงซื้อขาย เสียงร้องเรียก เสียงต่อรองราคาดังระงมต่อเนื่องกัน ภายในภัตตาคารใกล้ประตูเมือง เสี่ยวเอ้อร์ถือสุรากับกับแกล้มเดินขวักไขว่ไปมาอย่างรวดเร็ว และเป็นระยะยังมีเสียงเล่นหมัด เสียงหัวเราะพูดคุย เสียงถ้วยจอกกระทบกัน…

ความแห้งแล้งครั้งใหญ่ทางใต้ที่ทำให้ราษฎรอยู่ไม่เป็นสุขและศพผู้อดตายเกลื่อนแผ่นดิน ดูราวกับไม่ส่งผลกระทบใด ๆ ต่อชีวิตของราษฎรเมืองถงเฉิง แน่นอนว่าเว้นเสียแต่ประตูเมืองด้านทิศใต้ที่หันหน้าไปทางใต้ซึ่งปิดสนิทไม่ให้เข้าออก