เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ออกจากหมู่บ้านตระกูลจ้าว เจียงอวี่ก็ตระหนักได้ว่าทั่วทั้งดินแดนทางใต้กำลังจะเข้าสู่สภาวะอดอยากยากแค้นแล้ว เมื่อมีผู้คนระลอกแรกหนีภัยมา ก็ย่อมมีระลอกที่สองตามมา อีกไม่นานผู้คนบนทางหลวงก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และขบวนรถอันยืดยาวของพวกเขาย่อมกลายเป็นเสี้ยนหนามในสายตาของบางคนอย่างแน่นอน ผู้พลัดถิ่นที่หิวโหยจนแทบคลุ้มคลั่งเหล่านั้น ย่อมไม่หวาดกลัวองครักษ์ใต้บัญชาของพวกเขา อย่างไรเสีย มดมากก็ยังรุมกัดช้างตายได้
ดังนั้น เจียงอวี่จึงหารือกับเจียงเซวียนท่านอารองเรือนที่สี่ เจียงหนิงท่านอารองเรือนที่ห้า หมอเทวดาจาง เจียงต้ง และเจียงเฟิงว่า ต่อไปหากไม่มีเรื่องใหญ่จะไม่เข้าไปในหมู่บ้านหรือตำบลใด ๆ ยามอาหารเย็นจะหยุดพักหนึ่งชั่วยามเพื่อกินข้าวและให้อาหารม้าและล่อ จากนั้นยามค่ำคืนจึงเดินทางต่ออีกสองชั่วยามแล้วค่อยพักค้างกลางแจ้ง