ตอนที่ 122 กักตุนเสบียง

เจียงอวี่กับบ่าวไพร่รวมสองคนขี่ม้ากลับมาก็ถึงเวลาจุดโคมไฟแล้ว ตลอดทางฝุ่นตลบอบอวล ดูใบหน้าของเขาดำคล้ำไปมากทีเดียว

อู๋ซีกินข้าวเสร็จตั้งนานแล้ว นั่งอยู่บนเตียงทั้งสัปหงกทั้งรอข่าว พอได้ยินเสียงเจียงอวี่เดินเข้าประตูก็ฝืนลืมตาขึ้นมองเขา “ท่านพี่?”

เจียงอวี่รับคำพลางแก้เสื้อคลุมที่ใช้บังฝุ่นของตนออก พาดไว้บนฉากกั้น

“ฮูหยินง่วงแล้วหรือ? งั้นวันนี้เราก็ไม่กลับเข้าเมืองกันแล้ว อย่างไรในเรือนสวนก็ไม่ขาดสิ่งใด”

อู๋ซีเงยหน้าขึ้น ตั้งสติ มองเขาแวบหนึ่งด้วยดวงตาคู่สุกใส น้ำเสียงยังติดสำเนียงคัดจมูกแบบคนเพิ่งตื่น “ได้”