กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
อู๋ซียังมิทันได้กล่าวสิ่งใด ซื่อสี่ก็โกรธจนควันออกหูเสียแล้ว “นี่มัน อนุเฝิงช่างมีจิตใจอำมหิตนัก คุณชายน้อยของเรายังเยาว์วัยถึงเพียงนี้ นางยังกล้าวางยาพิษคิดร้ายได้ลงคอ!”
เอ้อร์เฉียวถามอย่างโง่งมว่า “แต่อนุเฝิงกับพวกเราแต่ก่อนไม่มีความแค้น ต่อมาก็ไม่มีความบาดหมาง แล้วเหตุใดนางต้องคิดร้ายคุณชายน้อยของเราด้วยเล่า?”
“เพียะ!”