กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อออกจากศาลบรรพชนตระกูล มองท้องฟ้าสีครามกับเมฆขาวและผืนดินเกลื่อนใบไม้เหลืองเบื้องหน้า เจียงอวี่ก็อยากพบอู๋ซีขึ้นมาทันที
เช้านี้ ขณะอู๋ซีกินอาหารเช้าและเห็นขนมดอกเบญจมาศอยู่จานหนึ่ง นางก็พลันนึกถึงกลอนบทหนึ่ง
ดอกไม้นี้บานไม่ปนกับหมู่บุปผา ยืนเดี่ยวริมรั้วโปร่งรสเสน่ห์ไม่สิ้นสุด ยอมตายกอดกลิ่นหอมอยู่บนกิ่ง จะเคยถูกพัดร่วงในลมเหนือได้อย่างไร
“เอ้อร์เฉียว ในเรือนสวนของเราปลูกดอกเบญจมาศไว้หรือไม่”
เอ้อร์เฉียวใช้ตะเกียบกลางคีบขนมดอกเบญจมาศหนึ่งชิ้นใส่จานให้อู๋ซี พลางตอบว่า “นายหญิง ในสวนข้างหลังเรามีอยู่ ดอกบานเยอะแยะเลยเจ้าค่ะ เมื่อวานบ่าวยังไปเด็ดกับไป๋ลู่ไว้บ้าง เตรียมตากไว้ชงชาดอกไม้”