ตอนที่ 74 แผนการ

ครู่หนึ่งอนุเฝิงก็พร่ำพูดเรื่องไร้สาระอีกมาก ทั้งหมดล้วนเป็นคำบ่นว่าไว้ทุกข์ร้องไห้เฝ้าวิญญาณเหนื่อยยาก นายหญิงกลั่นแกล้งอนุภรรยาและบุตรีอนุ บรรยากาศนอกประตูเงียบผิดปกติ เงียบจนเหลือเพียงเสียงลมพัดใบไม้

บ่าวไพร่ที่ตามมาข้างหลังต่างก้มศีรษะจนแทบจรดพื้น แม่นมเหลียนทำหน้าเคร่งจะก้าวขึ้นไปผลักประตู แต่อู๋ซีห้ามไว้ด้วยสายตาครั้งเดียว คณะคนก็ค่อย ๆ ถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ คนในห้องตั้งแต่ต้นจนจบไม่รู้เลยว่ามีผู้ใดมาที่นอกห้อง!

ออกมาจากเรือนสำริดครามเดินต่ออีกระยะหนึ่ง แม่นมเหลียนถึงได้หันไปถุยน้ำลายข้างหลัง “ถุย! ข้านึกว่าเป็นโรคร้ายแรงอันใด ทั้งลาหยุดทั้งขู่ว่าจะเอารังนก ที่แท้ก็เห็นพวกเราเป็นคนโง่นี่เอง!”