กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ขณะที่อู๋ซีกลับถึงเรือนหรงจิ่นก็ใกล้สนธยาแล้ว แสงสนธยาลอยล่องอยู่ทั่วขอบฟ้าทิศตะวันตก ลำแสงอ่อนโยนสาดส่องลงมาจากฟากฟ้า ภายในลานเงียบสงัด
อู๋ซีเข้าเรือนหลักแล้วนั่งลงบนตั่ง แม่นมฉินรีบรินชาจากกาน้ำชาให้นางหนึ่งถ้วย อู๋ซีโบกมือ “แม่นมรีบนำไปเปลี่ยนเป็นน้ำชาเย็นมาเถิด ยามนี้ข้าจะดื่มชาร้อนได้อย่างไร?”
แม่นมฉินรีบกล่าว “นายหญิงลองชิมดูเถิดเจ้าค่ะ บ่าวเห็นว่าถึงชั่วยามแล้วจึงปล่อยให้เย็นลงจนเป็นน้ำชาอุ่นแล้ว มิใช่ชาร้อนเจ้าค่ะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋ซีจึงยกถ้วยชาขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด จากนั้นก็เรียกให้แม่นมฉินรินเพิ่มอีกถ้วย แม่นมฉินมองอู๋ซีดื่มน้ำชาอุ่นไปถึง 2 ถ้วยต่อหน้าต่อตา จนตกตะลึงไปจริง ๆ “นายหญิงค่อย ๆ ดื่มเถิดเจ้าค่ะ หากสำลักขึ้นมาจะทำอย่างไร?”