ตอนที่ 60 นายหญิงรองเจียงฝากฝังบุตร (2)

ชั่วยามที่ต้องรอคอยผู้คนนั้นแสนทรมานที่สุด เสี่ยวหลานในห้องร้องไห้อยู่หน้าเตียงจนแทบขาดใจ ป้าหลี่เองก็พึมพำงึมงำพลางยกมือเช็ดน้ำตา

เอ้อร์เฉียวแอบกระตุกแขนเสื้อของอู๋ซี พลางเอ่ยเสียงเบา “นายหญิง ในห้องนี้อัปมงคลยิ่งนัก บ่าวกลัว! ไม่สู้พวกเราออกไปก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ?”

อู๋ซีใช้ผ้าเช็ดดวงตา พลางถลึงตามองนาง “จะกลัวอะไร? ยามนี้กำลังไม่มีผู้ใดคอยจัดการ หากข้าเป็นพี่สะใภ้ใหญ่แล้วจากไป มิกลายเป็นที่ครหาแก่ผู้คนหรือ?”

เอ้อร์เฉียวสะดุ้งเฮือก หดตัวอยู่ด้านหลังอู๋ซี พลางกวาดตามองไปรอบห้องอย่างระแวดระวังสองครา ก่อนเอ่ยตะกุกตะกัก “แต่ แต่เหตุใดบ่าวจึงรู้สึกว่าในห้องนี้... ห้องนี้ช่างวังเวงนักเจ้าคะ!”