กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ป้าหลี่ขึ้นมาเปิดม่านเกี้ยว แล้วประคองอู๋ซีลงจากเกี้ยว หลังจากอู๋ซีลงมายืนมั่นคงแล้ว นางจึงเห็นสาวใช้ผู้หนึ่งย่อตัวยืนอยู่บนชานบันได สวมเสื้อคลุมผ้าแพรสีแดงกับเสื้อกั๊กผ้าต่วนสีน้ำเงินขลิบลาย
“ลุกขึ้นเถิด! นายหญิงของพวกเจ้าดีขึ้นบ้างหรือไม่? หมอว่าอย่างไร?”
ปะการังนำทางอู๋ซีและคณะผ่านประตูดอกไม้ห้อย พลางตอบด้วยสีหน้าเศร้าหมองว่า “เรียนฮูหยินใหญ่ นายหญิงของข้าคงได้รับบาดเจ็บกระทบถึงรากฐาน เดิมทีสองวันนี้ก็ไม่อยากอาหารและน้ำชา ทั้งยังได้พบหมอแล้ว หมอเพียงบอกว่าต้องพักผ่อนอย่างสงบ! หวังว่าฮูหยินใหญ่กับป้าหลี่จะช่วยเกลี้ยกล่อมนายหญิงสักหน่อยเจ้าค่ะ!”
ป้าหลี่ถอนหายใจยาว พลางส่ายหน้า “นางคิดจะตรอมใจจนตายหรือไร? ลูกชายลูกสาวทั้งสองคนจะไม่สนใจแล้วหรือ?”