กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ราตรีสงัด เงียบสงัด แสงจันทราสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง อู๋ซีทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ จึงเอนกายนั่งพิงผ้าห่มบนเตียงก้าวเดินพลางงีบหลับไป ครู่หนึ่งเสียงสุนัขเห่าหลายครั้งดังมาจากตรอกใดสักแห่ง อีกทั้งเปลวไฟบนเชิงเทียนในห้องยังแตกดังเปรี๊ยะ ๆ ติดต่อกันหลายหน นางจึงสะดุ้งตื่นขึ้นมา!
“ชั่วยามใดแล้ว?” อู๋ซีเห็นเอ้อร์เฉียวกับซื่อสี่ยังคงยืนอย่างมีธรรมเนียม จึงอดหาวออกมาไม่ได้!
“เรียนคุณนาย ยามไห่ใกล้สิ้นแล้วเจ้าค่ะ! เมื่อครู่โจวเอ้อร์มาส่งข่าวว่า ด้านนอกมีขุนนางท้องถิ่นจากหยางโจวและสหายร่วมรุ่นของนายท่านมามากมาย ไม่รู้ว่าจะครึกครื้นกันไปถึงเมื่อใด นายท่านบอกว่าหากคุณนายง่วงก็พักผ่อนได้ก่อนเจ้าค่ะ!”