ตอนที่ 37 กำไล

อู๋ซีหลับยาวจนถึงกลางยามเซิน เมื่อตื่นขึ้นมาก็รู้สึกสับสนอยู่บ้างว่าเป็นวันคืนใด นางจ้องมองม่านลายดอกถั่งเช้าที่มีแสงสลัวลอดผ่านอยู่ครู่หนึ่ง จึงรู้สึกกระหายน้ำ

“น้ำ—”

หานเซียวที่เฝ้าอยู่ในห้องรีบรินน้ำอุ่นที่เตรียมไว้ เปิดม่านแล้วประคองอู๋ซีให้ลุกขึ้นครึ่งตัวเพื่อดื่มน้ำ

หลังอู๋ซีดื่มหมดหนึ่งถ้วย หานเซียวก็รับถ้วยมาแล้วประคองนางให้นอนลง “คุณหนูจะลุกหรือไม่เจ้าคะ?”

“เรียกพวกนางเข้ามาปรนนิบัติเถิด!”