เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ในสายตาของเจียงอวี่ สตรีใต้ระเบียงผู้นั้นมีดวงตาเรียวรีดุจผลซิ่งซ่อนประกายแจ่มใส คิ้วหลิวโค้งงอนพัดพาลมวสันต์มา ริมฝีปากชาดแม้ไร้การแต่งแต้มก็ยังแดงระเรื่อ เขาขยับมือใต้ผ้าคลุมอย่างไม่คุ้นชิน เพียงรู้สึกว่าภายในอกมีบางสิ่งกำลังจะกระโจนออกมา
เมื่อเข้าใกล้กัน ทั้งสองต่างเบือนสายตาไปอย่างกระอักกระอ่วน
แต่ไหนแต่ไรอู๋ซีใช่ว่าจะไม่เคยพบเห็นบุรุษที่สง่างามหล่อเหลายิ่งกว่าเจียงอวี่ ทว่ายามนี้นางกลับมองเขาจนใจลอย ครั้นรู้ตัวก็อดร้อนผ่าวที่ใบหน้าไม่ได้
เมื่อเห็นนายท่านกับใต้เท้าอู๋ต่างไม่เอ่ยวาจา โจวเอ้อร์ก็เลี่ยงความกระอักกระอ่วนไม่พ้น อีกทั้งนายท่านของตนยังเป็นแขกที่มาพำนักอยู่ จึงลอบกระตุกชายผ้าคลุมของเจียงอวี่
เจียงอวี่ได้สติกลับคืนมา ใช้กำปั้นแตะริมฝีปากเพื่อปิดบังรอยยิ้ม “แค่ก ใต้เท้าอู๋กำลังจะไปที่ใดหรือ?”