ตอนที่ 27 หมูป่าลงเขา

น่งอวี้กับหานเซียวนั่งเย็บถุงเท้าและปลอกเตาอุ่นมือให้อู๋ซีอยู่ใต้ระเบียงเรือนหลัก ครั้นเห็นแม่นมเหลียนเดินออกมาจากห้องข้างฝั่งตะวันออกด้วยสีหน้าเดือดดาล ทั้งสองก็สบตากัน

หานเซียวลุกขึ้นรินชาดอกสายน้ำผึ้งจากเตาในห้องข้าง แล้วเอ่ยเรียกแม่นมเหลียนที่กำลังจะไปห้องครัวอีกครั้งว่า “แม่นมดื่มชาสักหน่อยแล้วพักก่อนเถิด! หากสาวใช้ตัวน้อยทำสิ่งใดไม่ดี ก็ลงโทษพวกนางไปเสีย จะโมโหจนทำร้ายตนเองได้อย่างไร?”

แม่นมเหลียนชะงักไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็รับถ้วยชามานั่งลง “เป็นบ่าวแท้ ๆ กลางวันแสก ๆ ยังกล้าเอาแต่เกียจคร้านอยู่ในห้อง! นับว่านายท่านเมตตาแล้ว หากเป็นบ้านอื่น ป่านนี้คงขายพวกนางไปนานแล้ว!”