กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พอได้ฟังคำของแม่นมฉิน อู๋ซีก็นิ่งคิดอยู่นาน
“แม่นมคิดตรงกับข้าแล้ว เช่นนั้นก็ซื้อเรือนสวนสักแห่งนอกเมืองชิงโจว วางที่ดินทำกินเสียเลย! เพียงแต่ที่ดินถ้าจะให้เช่าทั้งหมดก็ไม่ได้ ข้าคิดว่าถ้าไม่ซื้อบ่าวไพร่ที่ทำไร่เก่งมาสักสองสามครอบครัว ให้พวกเขาจัดการส่วนหนึ่งเอง แล้วครอบครัวเหล่านี้คอยถ่วงดุลกัน เลือกผู้ดูแลเรือนสวนกับผู้ดูแลจากในพวกเขาไว้บริหาร ปีที่ดีก็ไม่ต้องกังวลเรื่องผลผลิต ปีที่แย่ข้าก็ยังมีเงินบำนาญกับข้าวสารตามตำแหน่งทุกเดือน ไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่ ท่านเห็นว่าอย่างไร?”
แม่นมฉินพยักหน้า “วิธีของใต้เท้าดีนัก!”
“แม่นมเปลี่ยนคำเรียกขานเสียแต่วันนี้เถิด! ‘ใต้เท้า’ นั้นสะดุดตาเกินไป สุดท้ายก็ไม่ดี!”