เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152
เมื่อกินโอสถลงไปแล้ว อีกไม่ถึงหนึ่งเค่อ ฮ่องเต้ก็น่าจะฟื้นขึ้นมาได้
นี่คือข้อสรุปที่หมอหลวงลั่วกับหมอทั้งหลายลงความเห็นตรงกัน
ทว่าพวกเขารอแล้วรอเล่า กลับไม่ได้รอให้ ‘ฮ่องเต้’ ฟื้นขึ้นมา แต่กลับได้ข่าวว่า ‘ฮ่องเต้’ กระอักโลหิตทั้งที่ยังหมดสติ
องค์ชายสี่พุ่งเข้าไปทันที “เสด็จพ่อ เป็นอะไรไปพ่ะย่ะค่ะ?”
องค์รัชทายาทชะงักงันไปก่อน จากนั้นก็ได้สติอย่างรวดเร็ว “เร็วเข้า รีบช่วยเสด็จพ่อ!”
เมื่อเห็นภาพนี้ ขันทีชราผู้หนึ่งซึ่งคอยรับใช้ฮ่องเต้ก็ถามเสียงสั่น “องค์…องค์รัชทายาท พระองค์ให้ฮ่องเต้เสวยสิ่งใดเข้าไป?”
ทันทีที่ขันทีชรากล่าวเช่นนี้ ทุกคนก็หันไปมององค์รัชทายาท สายตาของแต่ละคนมีทั้งตกตะลึง เคลือบแคลง และไม่เชื่อ
องค์รัชทายาทกล่าวอย่างเดือดดาล “เจ้าขันทีเฒ่า พูดจาเหลวไหลอะไร!”
องค์ชายสี่ก้าวออกมาขวาง “องค์รัชทายาท ไม่ต้องข่มขู่เขา พวกเราล้วนเห็นกับตา ก่อนหน้านี้เสด็จพ่อยังดี ๆ อยู่ แล้วหลังจากเสวยโอสถที่พระองค์ป้อนให้ก็ทรงกระอักโลหิต”