เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149
จวนสกุลเฮ่อแห่งเมืองหลวง
ขันทีน้อยผู้หนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเฮ่อช่านอย่างนอบน้อม หากองค์ชายสามอยู่ที่นี่ เขาย่อมจำได้แน่ว่าขันทีน้อยผู้นี้เป็นหนึ่งในขันทีที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกาย
เฮ่อช่านถามเขาว่า “รู้หรือไม่ว่าหมาตงเหมยกับองค์ชายสามพูดอะไรกันบ้าง?”
ขันทีน้อยก้มหน้าตอบอย่างนอบน้อมว่า “หมาตงเหมยผู้นั้นแย่งนิทานเล่าเรื่องจากมือองค์ชายสามทันทีที่มาถึง หมาตงเหมยกล่าวว่าองค์ชายสามกริ้วมาก แต่นางกลับบอกว่าองค์ชายสามใจกว้างยิ่งนัก แม้แต่ตระกูลเฮ่อที่ล่วงเกินเขาครั้งแล้วครั้งเล่ายังยอมผ่อนปรนให้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบัณฑิตอย่างนาง”
เฮ่อช่านลอบถอนใจ โจวเจินเจินกับพวกช่างแทงมีดใส่เขาอย่างไม่ยั้งมือจริง ๆ
“องค์ชายสามพูดอะไรบ้าง?”
“บ่าวชายได้ยินเพียงประโยคสุดท้ายว่า ‘เจ้าเทียบตระกูลเฮ่อได้หรือ’ หลังจากนั้นองค์ชายสามก็ไล่คนที่คอยปรนนิบัติในห้องออกไปหมดแล้ว บ่าวชายจึงไม่ได้ยินอีก บ่าวชายทั้งหลายไม่กล้าเข้าไปใกล้เกินไปขอรับ”
“หลังหมาตงเหมยจากไป องค์ชายสามมีท่าทีเปลี่ยนไปหรือไม่?”
“ไม่มีขอรับ”