เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136
งานมงคลสมรสอันราบรื่นแท้ ๆ กลับมีคนมาขวางทวงหนี้ตอนฮูหยินกำลังออกจากเรือน แม้ชาวเมืองหลวงจะพบเห็นเรื่องราวมามาก ก็ยังนับเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นฉากชวนตื่นตะลึงเช่นนี้ โอ้สวรรค์ เนื้อเรื่องพลิกผันยิ่งกว่างิ้วเสียอีก
ระหว่างรอโจวต้างกลับมา เฮ่อช่านเห็นนางทำท่าราวกับจะร่ำไห้ก็เดือดดาลขึ้นมา จึงเอ็ดเสียงต่ำว่า “ห้ามร้องไห้!”
เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำให้เรื่องใหญ่ของข้าพังไปเพียงใด เฮ่อช่านเข้าใจผลที่จะตามมาจากเรื่องนี้ดีเกินไป
เขาเหลือบมองท้องของนาง รู้ว่าหากพูดคำนี้ออกไป สถานการณ์ย่อมเลวร้ายลงแน่
เฮ่อช่านสูดลมหายใจลึก ข่มคำพูดที่จวนเจียนจะหลุดจากปากลงไปอย่างยากเย็น แล้วเปลี่ยนเป็นกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เจ้ายิ้มเข้าไว้ แล้วขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวเสีย!”
ในที่สุดเฮ่อช่านก็สะกดทั้งสถานการณ์ไว้ได้ หลังจากนั้นฮูหยินจึงออกจากเรือนไปอย่างราบรื่น
ส่วนครอบครัวของโจวหรงยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
หลังฮูหยินออกจากเรือนไป แขกเหรื่อก็ทยอยจากไป ระหว่างที่สบตากัน ทุกคนต่างพบว่าพลังอัดอั้นในกายแทบจะปะทุออกมาแล้ว
ต่างจากแขกเหรื่อที่รีบร้อนจากไป โจวเจินเจินกับฮูหยินใหญ่สกุลหยวนกลับเดินเอื่อยเฉื่อย ท้ายที่สุดโจวเยี่ยนเป็นผู้ไปส่งพวกนาง