เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 116
ลู่หวน ฉินเฟิ่น และคนอื่น ๆ เพิ่งคิดจะก้าวเข้าไปในประตู เสียงอุทานก็ดังขึ้น “เฮยจื่อหมดลมหายใจแล้ว!”
“เฮยจื่อตายแล้ว!”
“ฆ่าคนแล้ว ฆ่าคนแล้ว ใต้เท้าเจ้าเมืองฆ่าคนแล้ว!”
จูหยวนเฉินหันขวับไปมองเฮยจื่อ เมื่อเห็นว่าเฮยจื่อมีสภาพเหมือนคนตายชัดเจน กล้ามเนื้อบนใบหน้าก็กระตุกโดยไม่รู้ตัว ลางร้ายกลายเป็นจริงแล้ว สมองของเขาหมุนเร็วจี๋ ครุ่นคิดหาทางตัดตัวเองออกจากเรื่องนี้
สถานการณ์เช่นนี้ทำให้หยวนซู่หมิงกับพวกเขาไม่รู้ว่าจะเข้าไปก็ไม่ได้ ถอยกลับก็ไม่ดี
ยามนี้หลี่ซง โจวเจินเจิน และคนอื่น ๆ ที่ได้รับข่าวต่างรีบกลับมา หลูจ้านไม่วางใจ จึงตามมาด้วย
เมื่อเดินผ่านประตูใหญ่เข้าไป โจวเจินเจินก็เห็นคนคุ้นหน้าคนหนึ่ง แต่สถานการณ์เร่งด่วน ทั้งสองมีเวลาเพียงสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนรีบไปจัดการเรื่องตำลึงเงิน
โจวเจินเจินเพิ่งย่อตัวลงข้างเฮยจื่อ ท่านตาของนางก็เอ่ยว่า “พี่เจิน เจ้ากลับมาช้าไปแล้ว”
หลี่ซานกล่าวอย่างขุ่นเคือง “หากไม่ใช่เพราะชิวเยว่ถิงกับพวกเขาขัดขวาง...” ตอนตระกูลหลี่ส่งคนไปเชิญพวกเขา ชิวเยว่ถิงกับพวกเห็นเข้า จึงเข้ามาขัดขวางและรั้งพวกเขาไว้พักหนึ่ง พวกเขาใช้ฝีมืออยู่ไม่น้อยกว่าจะหลุดออกมาได้