เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101
หลูหรานทนฟังผู้อื่นพูดให้ร้ายพันธมิตรเงินขาวไม่ได้ที่สุด “เจ้าพูดเหลวไหล—” พูดบ้าอะไรของเจ้า
“ท่านอารอง!” หลูจ้านขัดขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือคำเตือน
หลูจ้านไม่คิดจะปล่อยให้ท่านอารองของเขาพูดจาล่วงเกินอีกแล้ว เพราะเขาตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะร่วมมือกับตระกูลหลี่ ต้องร่วมมือให้ได้!
ที่จริงเขาให้ความสำคัญกับตัวโจวเจินเจินมากกว่า แต่ขณะเดียวกันก็รู้ว่า หากต้องการร่วมมือกับนางโดยตรงจริง ๆ ย่อมข้ามตระกูลหลี่ไปไม่ได้ อย่างไรก็ดี ช่างเถิด ด้วยนางให้ความสำคัญกับครอบครัวฝ่ายมารดาเช่นนี้ หากพวกเขาสานสัมพันธ์กับตระกูลหลี่ให้ดี เมื่อมีเรื่องใดอยากขอให้นางช่วย นางก็คงเห็นแก่หน้าตระกูลหลี่และพิจารณาสักหน
จู่ ๆ หลานชายก็เปลี่ยนสีหน้า หลูหรานใจสะดุด หรือที่เด็กสาวแซ่โจวผู้นี้พูดจะเป็นเรื่องจริง? ต้องรู้ว่าในตระกูลหลู หลูจ้านมีสิทธิ์มีเสียงมากกว่าเขา แต่โดยปกติยามอยู่ข้างนอก หลูจ้านก็ยินดีไว้หน้าเขาผู้เป็นอาอย่างยิ่ง สถานการณ์ที่ทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าคนนอกเช่นนี้แทบไม่เคยเกิดขึ้น
มิใช่เพียงสองคนนี้ที่ตกตะลึง แม้แต่ท่านลุงฝ่ายมารดา เมื่อได้ฟังคำพูดของโจวเจินเจินเมื่อครู่ ก็ยังมึนงงไปทั้งคน นี่คือนางหลานของเขาจริงหรือ? สองตำลึงเงิน
เขาแทบถูกคำพูดเหล่านั้นทำให้ตกใจตาย เนื้อหาชวนเหลือเชื่อ ฟังดูราวกับพูดส่งเดช