เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99
จวนตระกูลหยวนในเมืองหลวง
หยวนซู่หมิงนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ เขาลองบีบวัดความหนาของซองจดหมายก่อน รูปร่างสิ่งของข้างในทำให้เขาฉงน
เขาหยิบมีดตัดจดหมายมาค่อย ๆ เปิดซอง พอเทออกมา ก็มีรูปหัวใจที่พับจากกระดาษจดหมายร่วงลงมา เขาหยิบขึ้นมาพลิกดูไปมารอบหนึ่ง ในใจรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ช่างคิดได้แยบยลนัก เช่นนี้ก็ไม่ต้องกังวลว่าจดหมายจะถูกผู้อื่นแกะหรือแอบทำอะไรกับมัน
เขาค่อย ๆ คลี่จดหมายรูปหัวใจออก พบว่าหัวใจดวงหนาใหญ่มีจดหมายอยู่เพียง 2 หน้า สีหน้าพลันเคร่งขรึม ครั้นอ่านจบก็ยิ่งอึดอัดใจ สตรีผู้นี้ถึงกับเขียนเล่าเรื่องทิวทัศน์ฤดูหนาวของเจียงอินให้เขาฟังจริง ๆ! แถมยังแนบตำลึงเงินหนึ่งตำลึงมาด้วย
เขาไม่ยอมแพ้ จึงหยิบซองจดหมายขึ้นมาดูอีก พลิกไปพลิกมาตำลึงเงินหนึ่งรอบ แต่ในซองกลับว่างเปล่าจริง ๆ
คุณชายหยวนถึงกับนิ่งอึ้งไป
อาหยวี่โผล่หน้าเข้ามาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วก็อ่านคำว่า ‘อ้างว้าง’ จากตัวคุณชายของตนได้อย่างไร้สาเหตุ เป็นคำสองตำลึงเงิน
เขาครุ่นคิดในใจว่าคุณหนูหกเขียนอะไรถึงคุณชายกัน เมื่อครู่คุณชายยังตื่นเต้นยินดีอยู่เลย เหตุใดจึงหม่นหมองลงในพริบตา
หลังจากนั้นไม่นาน ภาพเหตุการณ์นี้ก็ถูกอาหยวี่บันทึกไว้อย่างสัตย์ซื่อ เขาแอบเขียนจดหมายเล่าเรื่องนี้ถึงโจวเจินเจิน แล้วฝากไปกับรถม้าของคุณชายตน