เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 หิมะโปรยปรายกลางนครหลวง
เมืองหลวง หิมะขาวโปรยปราย ปุยหิมะหนาทึบแต่งแต้มเมืองใหญ่โอ่อ่าแห่งนี้ให้ขาวโพลนราวสวมอาภรณ์สีเงิน
ปิดท้ายตอน
ภายในจวนองค์ชายสาม พื้นอุ่นใต้ดินร้อนระอุ เฮ่อเสียนกับองค์ชายสามหยางตุ้นถอดรองเท้าและถุงเท้า นั่งขัดสมาธิประลองหมากกันบนเตียงเตา
ทว่าเฮ่อเสียนกลับใจลอยอย่างยิ่ง ไม่นานก็พ่ายไปหนึ่งกระดาน
ระหว่างที่บ่าวไพร่เก็บกระดานหมาก องค์ชายสามยกชาหอมอุ่นกำลังดีที่วางอยู่ข้างกายขึ้นจิบ สายตากวาดมองเฮ่อเสียน “จื่อซู เจ้ามีเรื่องในใจหรือ เหตุใดจึงใจลอยเช่นนี้?”
เฮ่อเสียนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “สตรีสกุลโจวที่ข้าเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ ได้ยินว่านางไปถึงเจียงอินแล้ว”
องค์ชายสามครุ่นคิดแล้วถามว่า “คนที่ทำให้หยวนซู่หมิงหลงใหลจนหัวปักหัวปำนั่นหรือ?”
“ก็นางนั่นแหละ! เจ้าวางแผนจัดการตระกูลหลี่แห่งเจียงอินไว้ไม่ใช่หรือ? กำชับคนของเจ้าให้ระวังให้มาก อย่าให้นางจับพิรุธได้แล้วช่วยตระกูลหลี่พลิกสถานการณ์”
“เจ้าหวาดระแวงนางมากทีเดียว” องค์ชายสามแอบดูแคลนที่อีกฝ่ายหวาดระแวงสตรีผู้หนึ่งถึงเพียงนั้น