เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93
ให้แล้ว ให้แล้ว หนึ่งหมื่นตำลึงเงิน! เขารู้ดีว่าตั๋วเงินที่เตรียมมามีอยู่เท่าใด
อาหยวี่ที่ตามหลังมายิ้มอย่างพึงพอใจ ต่างจากเฉินหมิงซั่นที่ให้เงินพี่สาวของคุณหนูหกใช้เดือนละเพียง 200 อีแปะ เงินกองนี้มีค่าหลายตำลึงเงิน คุณชายบ้านเขาจึงเห็นว่าเหมาะจะมอบให้
เมื่อถือตั๋วเงินไว้ โจวเจินเจินก็เพิ่งนึกได้ นี่เตรียมการไว้ก่อนแล้วหรือ? นางมองหยวนซู่หมิงที่หลังมอบตั๋วเงินให้นางแล้วก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นมองอาหยวี่กับคนอื่น ๆ ที่ตามอยู่ไม่ไกล จู่ ๆ นางก็คว้ามือเขาแล้ววิ่งไปข้างหน้า “ตามข้ามา!”
ปิดท้ายตอน
หยวนซู่หมิงชะงักไป แต่ก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว เขาจูงมือนางวิ่งเคียงข้างไปด้วยกัน
นายท่านทั้งสองจู่ ๆ ก็วิ่งออกไปโดยไม่พูดไม่จา อาหยวี่กับพวกพากันงุนงง ก่อนจะรีบวิ่งตามไปโดยไม่รู้ตัว เรื่องตำลึงเงินไว้ค่อยว่ากันทีหลัง
โจวเจินเจินจูงเขาเลี้ยวเข้าไปตรงมุมหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “ก้มหน้า!”
หยวนซู่หมิงก้มหน้าลงตามสัญชาตญาณ โจวเจินเจินโอบคอเขาไว้ทันที แล้วโน้มตัวเข้าไปจูบเขา
รูม่านตาของหยวนซู่หมิงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เขารู้สึกเพียงริมฝีปากสัมผัสความนุ่มนวล กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของสตรีพลันอบอวลอยู่ในลมหายใจ