เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76
เมื่อมาถึงสุสานชานเมืองทางตะวันตก โจวเยวียนก็ก้าวลงจากรถม้าอย่างเหม่อลอย
ราวกับสังเกตเห็นสีหน้าเขาผิดปกติ โจวไห่จึงส่งสายตาถามไถ่มา
โจวเยวียนยกมือเช็ดหน้า จะให้เขาพูดได้อย่างไรว่าครู่หนึ่งบนรถม้าถูกยอดฝีมือแสดงความเหนือชั้นใส่เสียเต็มหน้า? พูดไม่ได้ เขาจึงได้แต่ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าตนไม่เป็นไร เพียงแต่…เหตุใดความแตกต่างระหว่างคนกับคนจึงมากมายเพียงนี้
ปิดท้ายตอน
โจวเจินเจินไม่ได้สังเกตเห็นสายตาที่ทั้งสองส่งให้กันไปมา ขณะนี้ความสนใจทั้งหมดของนางอยู่ที่สุสานบริเวณชานเมืองทางตะวันตก สองตำลึงเงินคนที่อยู่ตรงนั้นไม่อยู่ในความสนใจของนาง
ตอนพวกเขามาถึง หร่วนสวี่กับพวกพาคนมาถึงก่อนแล้ว นางยังเห็นฮั่วเหวินจงที่อ้างว่าป่วยมาตลอดด้วย
เมื่อเห็นนางกับหยวนซู่หมิงเดินเข้ามา ฮั่วเหวินจงก็ยิ้มแย้ม เขาฟังคำบุตรชาย เดิมพันถูกข้าง จะไม่ดีใจได้หรือ? มิฉะนั้นคงต้องร้องไห้กอดคอกันอย่างพ่อลูกตระกูลสวีแล้ว อีกทั้งหยวนซู่หมิงยังถึงกับขอราชโองการได้เพื่อช่วยโจวเจินเจิน ช่างเก่งกาจจริง ๆ ได้เกี่ยวดองกับตระกูลหยวนผู้เก่งกาจอยู่บ้าง เขาก็ยินดีนัก
เวลานี้มีคนสี่ห้าสิบคนถือคบเพลิง ส่องบริเวณนี้ให้สว่างราวกับกลางวัน
ลมสารทที่เชิงเขาพัดหอบ ๆ โจวเจินเจินเผลอกระชับผ้าคลุมบนกายเข้าหาตัว