เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52
ทันทีที่โจวเจินเจินนั่งลง เสิ่นเหิงก็ยิ้มเย้า “หลานสาวคนโตนี่เชิญตัวยากจริง ๆ”
“เสิ่นเอ้อร์ ท่านอารองเคยส่งเทียบเชิญข้าหรือ?” โจวเจินเจินทำหน้าประหลาดใจ ราวกับไม่รู้เรื่องเลยสักนิด
เสิ่นเหิงยิ้มบาง ๆ ทว่ารอยยิ้มไปไม่ถึงดวงตา นี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาได้ประจักษ์กับนิสัยไม่ยอมเสียเปรียบของโจวเจินเจิน
ลู่เหยี่ยนรีบส่งสัญญาณให้สาวใช้ยกชามา ช่วยคลี่คลายสถานการณ์ว่า “พี่เจิน ครั้งนี้ที่เชิญเจ้ามา ที่จริงเสิ่นเอ้อร์ ท่านอารองของเจ้ามีเรื่องอยากให้ช่วย”
โจวเจินเจินหัวเราะ “ประมุขตระกูลลู่ล้อข้าเล่นแล้ว ข้าเป็นเพียงสตรีคนหนึ่ง จะช่วยเสิ่นเอ้อร์ ท่านอารองเรื่องใดได้เล่า?”
เสิ่นเหิงรับคำทันที “หลานสาวคนโต ในเมื่อทุกคนมาถึงที่นี่แล้ว ท่านอารองก็จะพูดตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม เจ้าคงรู้จักเฉียนสิง ผู้เขียนเทพกุมารกระมัง? ท่านอารองมีธุระบางอย่างอยากพบเฉียนสิง หลานสาวคนโตช่วยเป็นธุระเชื่อมสายให้ได้หรือไม่?”
ที่แท้ก็มาด้วยเรื่องเฉียนสิงจริง ๆ สำหรับเฉียนสิงในเวลานี้ สิ่งที่มีค่าที่สุดคือชื่อเสียงและ ‘วรรคสี่ประการ’ ของเขา โอกาสที่เสิ่นเหิงจะมาด้วยเรื่องอย่างหลังนั้นมีมากกว่า