เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49
ยามสายหน่อย โจวเจินเจินได้ยินว่ามีคนส่งจดหมายมาให้ นำทางคนผู้นั้นจากประตูเรือนมายังหอเจียนเจีย
ครั้นเห็นชื่อผู้ส่งบนจดหมาย โจวเจินเจินก็โกรธจนหัวเราะ นางโยนจดหมายกลับไปใส่บ่าวชายที่นำมา “เอากลับไปบอกนายท่านของเจ้าว่าอย่าส่งสิ่งของใดมาอีก ข้าไม่รับ”
ปิดท้ายตอน
เรือนพักตระกูลเสิ่น
อาหยวี่ก้าวเข้ามาในห้องหนังสือด้วยฝีเท้า ‘หนักอึ้ง’ ในมือยังถือจดหมายที่คุณหนูหกปฏิเสธรับ
“นางไม่รับจดหมายหรือ?” หยวนซู่หมิงเห็นแล้วก็ขมวดคิ้ว
“ใช่ขอรับคุณชาย” อาหยวี่ลากเสียงท้ายประโยคสูงขึ้นเล็กน้อย พอรู้ตัวก็รีบกดเสียงลง แล้วจัดสีหน้าให้เรียบร้อย ก่อนหน้านี้เขาก็บอกแล้วว่าคุณหนูหกมีใจละเอียดไม่ด้อยไปกว่าท่าน บัดนี้หาเรื่องใส่ตัวแล้วกระมัง
อาหยวี่เสริมอีกประโยคว่า “คุณหนูหกยังสั่งด้วยว่า สิ่งของทุกอย่างที่ส่งจากทางเราล้วนให้ปฏิเสธ”
ซี้ด นางรู้เข้าแล้วจริง ๆ