เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9
“คุณชายเจ็ด—”
เมื่อเห็นหยวนซู่หมิง เถ้าแก่จางก็รีบก้าวเข้ามาต้อนรับ
“เถ้าแก่ร้านจาง เมื่อครู่คุณหนูผู้นั้นมาซื้ออะไรที่หอหุยชุนของเราหรือ” อาหยวี่ถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ
เถ้าแก่ร้านจางจึงเล่าเรื่องราวให้ฟังอย่างเลี่ยงไม่ได้
ไม่เพียงฝั่งหอหุยชุนจะเอ่ยถึงโจวเจินเจินขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ หลังจากขึ้นรถม้าแล้ว โจวเจินเจินเองก็อดนึกถึงหยวนซู่หมิงไม่ได้
หยวนซู่หมิงมีชื่อเดิมว่าหยวนหวน ส่วนซู่หมิงเป็นชื่อรอง ผู้คนใต้หล้าต่างยกย่องเรียกเขาว่าท่านซู่หมิง
ตระกูลหยวนเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่ มีลูกหลานมากมาย เพราะสุขภาพของเขาไม่ดี ตระกูลหยวนจึงไม่ได้ตั้งข้อเรียกร้องกับเขามากนัก
จนกระทั่งปีที่เขาอายุสิบแปด เขารู้สึกว่าสุขภาพยังพอไหว จึงเข้าสอบใหญ่ในปีนั้น
เมื่อถึงวิชาสุดท้าย ร่างกายของเขาก็หมดแรงประคองตนไว้ เขาจึงเขียนข้อสอบได้เพียงครึ่งเดียว แต่ผลสอบวิชาอื่นกลับโดดเด่นยิ่งนัก ฮ่องเต้คังจิ้งทรงเสียดายพรสวรรค์ของเขา จึงพระราชทานฐานะจิ้นซื่อสองตำลึงเงินแก่เขาเป็นกรณีพิเศษ