กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 501 เจ้านี่มันโง่จริง ๆ
หยางเวยฟังถ้อยคำที่ผู้คนต่างพูดกันคนละประโยค แม้จะไม่ได้เอ่ยชื่อเขา แต่ทุกคำล้วนกำลังกล่าวถึงเขา
ดวงตาเล็ก ๆ ของเขาเต็มไปด้วยแววเหี้ยมเกรียม
เขาอยากโต้เถียงกับคนเหล่านี้ใจแทบขาด แต่กลับไม่กล้า
แม้ข้างกายจะมีองครักษ์หลายสิบคน เขาก็ยังไม่กล้า
แม้หยุนเซิงเซิงกับยั่นสือจิ่นจะมีเพียงสองคน เขาก็ยังไม่กล้า
เขาไม่กล้าปะทะกับหยุนเซิงเซิง ผู้ได้ชื่อว่าเป็นเทพเจ้าโดยตรง
เขากลัวว่าหากหยุนเซิงเซิงเป็นเทพเจ้าจริง ๆ เขาคงถึงคราวตายแน่
น่าเสียดายที่เขาไม่กล้า แต่หยุนเซิงเซิงกลับกล้า
หยุนเซิงเซิงหันไปมองเขา พลางยิ้มกล่าวว่า “ใต้เท้าหยางเวย ท่านก็เก่งไม่เบานี่!”