กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 452 เจ้าชอบข้าจริงหรือไม่
รถม้าของไท่จื่อมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์หลังนั้น
เพราะอยู่ในย่านที่เจริญรุ่งเรืองเหมือนกัน จึงไปถึงอย่างรวดเร็ว
เมื่อรถม้าหยุดลง หยุนเซิงเซิงก็ปล่อยมือเยี่ยนสือจิ่น แล้วแหวกม่านกระโดดลงจากรถม้าด้วยตัวเอง
ในใจเยี่ยนสือจิ่นรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง
เขาแอบขุ่นเคืองหลี่ซิ่นที่ไม่รู้จักดูสถานการณ์
เหตุใดไม่อ้อมไปทางอื่น เดินทางเร็วขนาดนี้ทำไมกัน
แต่เยี่ยนสือจิ่นไม่มีทางทบทวนตัวเองหรอกว่า เขาจงใจเลือกคฤหาสน์ที่อยู่ใกล้จวนไท่จื่อที่สุด เพราะคิดว่าต่อไปเซิงเซิงจะได้มาบ่อย ๆ
ส่วนเขาก็จะได้ไปหานางบ่อย ๆ
มือของเยี่ยนสือจิ่นยังคงมีไออุ่นจากฝ่ามือเซิงเซิงหลงเหลืออยู่ เขาทำได้เพียงลงจากรถม้าตามไปอย่างจนใจ