กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 นั่นคือน้องสาวคนเล็กของข้า
เสี่ยวเหมาถวนจื่อพาหยุนเซิงเซิงบินอยู่ครึ่งวัน จนห่างจากเมืองเทียนตูอย่างสิ้นเชิง ก่อนหยุดลงในสถานที่งดงามยิ่ง มีทั้งภูเขาและสายน้ำ
นางย้ายหยุนเฉียวเฉียว อู๋เซี่ย และเหวินเหรินเจวี๋ยออกจากมิติเก็บของ วางพวกเขาลงบนทุ่งหญ้านุ่ม ก่อนป้อนยาให้แต่ละคน
ไม่นานนัก ทั้งสามก็ทยอยฟื้นขึ้นมา
อู๋เซี่ยเป็นคนแรกที่ตื่น
นางลืมตาพรึ่บ พลิกตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วกวาดตามองรอบข้างอย่างระแวดระวัง ครั้นเห็นเซิงเซิงอยู่ข้าง ๆ จึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
แต่เมื่อมองสภาพแวดล้อมรอบตัว นางก็ชะงักไป “คุณหนู ที่นี่คือที่ใด?”
หยุนเซิงเซิงนั่งอยู่บนก้อนหินใหญ่ข้าง ๆ ไขว่ห้างอย่างเกียจคร้าน อาบแดดอยู่