กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 409 ฉีหวังย่อมต้องพบเคราะห์
เหวินเหรินเจวี๋ยสะดุ้ง รีบโอบหยุนเฉียวเฉียวเข้ามาในอ้อมแขน แล้วหันไปมองด้านหลังอย่างระแวดระวัง
เมื่อเห็นคนที่อยู่ด้านหลังชัดเจน เขาก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“เซิงเซิง?”
“เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่?”
เมื่อคำนวณจากระยะทางและเวลาแล้ว ยามนี้หยุนเซิงเซิงกับพวกน่าจะเพิ่งถึงด่านชายแดน เหตุใดจึงมาอยู่ในเมืองหลวงของต้าเยี่ยนได้
เวลานี้หยุนเซิงเซิงมีสีหน้าอิดโรย เสื้อผ้ายับยู่ยี่แนบติดร่าง ไม่รู้ว่าไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่มานานเพียงใด
นางไม่ตอบคำถามของเหวินเหรินเจวี๋ย แต่รีบเดินไปตรงหน้าหยุนเฉียวเฉียวแล้วจับชีพจรให้
ครู่ต่อมา นางจึงถอนหายใจโล่งอก
[ยังดีที่ท่านกับเด็กปลอดภัย]