กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 ต้องนำอ๋องยงมาลงโทษตามกฎหมาย
คนนอกไม่รู้ว่าทั้งสองพูดอะไรกัน แต่ก่อนจากกัน เชิ่นอวี้ชิงอาลัยอาวรณ์หยุนเซิงเซิงอย่างยิ่ง
ดวงตาคลอหยาดน้ำตา ราวกับหยุนเซิงเซิงเป็นญาติเพียงคนเดียวของนางบนโลกใบนี้
หยุนเซิงเซิงจนใจ “ถ้าเบื่อ เจ้าก็มาหาข้าได้!”
เชิ่นอวี้ชิงรีบพยักหน้า “ได้ ๆ ข้าจะไปหาเจ้าแน่นอน!”
ก่อนจากไป เชิ่นอวี้ชิงยังแอบเอาไหหลายใบใส่ไว้ในรถม้าของหยุนเซิงเซิง
หยุนเซิงเซิงกะพริบตา “นี่อะไร?”
เชิ่นอวี้ชิงเอ่ยเสียงเบาอย่างเขินอาย “ในนี้เป็นเบียร์กับไวน์องุ่นที่ข้าหมักเอง”