กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 คนอย่างเซียวหมั่นโจว
หยุนเซิงเซิงไม่รู้ว่าเว่ยจินโหลวคิดจะทำอะไร จึงแสดงท่าทีไร้เดียงสาสมกับเด็กหญิงวัยหกขวบ เงยหน้าถามว่า “อ้อ สวัสดีศิษย์เว่ย เจ้าหาข้ามีธุระหรือ?”
เมื่อเว่ยจินโหลวเห็นท่าทางนุ่มนิ่มน่ารักของนาง ในใจก็มั่นใจขึ้นมากกว่าครึ่ง
เขารู้อยู่แล้วว่าเด็กหญิงวัยนี้หลอกง่ายที่สุด
จู่ ๆ เขาก็นั่งยองลงมา สบตากับหยุนเซิงเซิงในระดับเดียวกัน
จากนั้นยิ้มตาหยีแล้วยื่นมือออกมา แบฝ่ามือให้ดู บนนั้นมีพู่กันขนสัตว์เก่าอยู่ด้ามหนึ่ง “ก่อนหน้านี้เห็นจวิ้นจู่ทำของตก จึงนำมาคืนให้”
หยุนเซิงเซิงก้มมองแล้วหัวเราะเยาะในใจ
นี่เป็นพู่กันของนางจริง ๆ แต่ทำหายไปหลายวันแล้ว