กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 เป็นลูกของอ๋องยงทั้งนั้น
หยุนเซิงเซิงรู้สึกขุ่นเคืองใจอยู่บ้าง
“เพื่อภรรยารักที่เรียกกันเช่นนั้นกับลูกสองคนนั้น เหลียงป๋อเยียนยอมทำทุกอย่าง”
“แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาเคยนึกถึงซ่งซื่อ ภรรยาเอก กับบุตรชายสองคนและบุตรสาวหนึ่งคนบ้างหรือไม่?”
เสี่ยวเหมาถวนจื่อพยักหน้าพลางถอนใจ “นั่นน่ะสิ ซ่งซื่อติดตามเขาผ่านความลำบากมามาก สุดท้ายยังถูกหย่าทิ้ง กลับไปบ้านเดิมได้ไม่ถึงสองปีก็ป่วยตาย!”
“บุตรชายสองคนของเขาแต่ละวันแทบไม่มีข้าวกิน ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ต่อมายังถูกเขาพัวพันจนต้องติดคุก ตอนนี้ก็ยังถูกขังอยู่”
“บุตรสาวของเขาก็ถูกครอบครัวสามีหย่าทิ้งเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ต้องพาบุตรสาวตัวน้อยระหกระเหินไปทั่ว!”