กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 ปราบโจรล้มเหลว
ขณะนั้น ณ เขาหลังบ้านของอำเภอซินหยาง
อ๋องยงนั่งอยู่บนม้าศึกตัวสูงใหญ่ เบื้องหลังมีทหารห้าพันนายกับทงหลิงผู้หนึ่งซึ่งสีหน้าซับซ้อน
พวกเขาต่างมองภูเขาร้างตรงหน้า
หากความกระอักกระอ่วนสังหารคนได้ ป่านนี้อ๋องยงคงแทงตนเองไปแล้วเจ็ดแปดแผล
“นี่...เหตุใดจึงไม่มีผู้ใดเลย?”
มือที่กำบังเหียนของอ๋องยงกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
หุบเขาตรงหน้าเงียบสงัดราวกับสุสานว่างเปล่า อย่าว่าแต่โจรภูเขาเลย แม้แต่กระต่ายป่าสักตัวก็ยังมองไม่เห็น
เขาส่งอันเว่ยกว่าร้อยคนมาคอยเฝ้าที่นี่อย่างชัดเจน ต่อให้เกิดเรื่องผิดพลาด อย่างน้อยก็ควรมีสักคนกลับไปรายงานข่าวมิใช่หรือ?
แล้วคนเล่า?