กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 นางพากู้จื่อหลานเข้าภูเขาทางอุโมงค์ลับ
จนกระทั่งสายลมเย็นพัดมา หยุนเซิงเซิงสะดุ้งแล้วตื่นขึ้นทันที
อู๋เซี่ยรีบใช้เสื้อตัวนอกของตนห่อตัวนาง
“คุณหนู ตื่นแล้วหรือ? หนาวหรือไม่?”
หยุนเซิงเซิงหาวแล้วส่ายหน้า สมองยังมึนงงอยู่บ้าง
“อู๋เซี่ย เจ้าไม่ได้พักทั้งคืนเลยหรือ? ตอนนี้เป็นเวลาใดแล้ว?”
อู๋เซี่ยมองท้องฟ้า “น่าจะยามเหม่าเริ่มต้นแล้วเจ้าค่ะ”
ยามเหม่าเริ่มต้นก็คือประมาณ 5 โมงเช้า
หยุนเซิงเซิงคำนวณดู ถึงกับหลับไปนานขนาดนี้
นางมองอู๋เซี่ยอย่างกระดากใจเล็กน้อย “เจ้าง่วงหรือไม่? พวกเราพักข้างทางสักครู่ดีหรือไม่?”