กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 เรื่องที่ดินสิบหมู่
หยุนหวยคังไม่สนใจปฏิกิริยาของทุกคน “บิดามารดาข้ามีที่ดินสิบหมู่ ตอนนี้พวกท่านอายุมากแล้ว ทำไร่ไม่ไหว ก็แบ่งให้พวกเจ้าสองครอบครัว ครอบครัวละครึ่ง”
“ต่อไปพวกเจ้าเป็นคนเพาะปลูก ผลผลิตแต่ละปีครึ่งหนึ่งเป็นของพวกเจ้า อีกครึ่งหนึ่งส่งให้บิดามารดาข้า”
“จากนั้นทุกสิบวันก็ให้มาช่วยเก็บกวาดบ้าน ซักเสื้อผ้ากับเครื่องนอนของคนชราทั้งสอง แล้วทำอาหารดี ๆ ให้สักมื้อ ถือเป็นการขอขมา”
หยุนหวยคังส่งสายตาให้อู่ฉางชุน “ไปตามชุนจ่างมา!”
อู่ฉางชุนรีบไปทันที
หยุนเซิงเซิงแอบยกนิ้วโป้งให้บิดาในใจ
[เรื่องที่ดินสิบหมู่นั่น เดิมทีก็เป็นบัญชีเละเทะที่พูดไปก็ยืดยาว]