กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 พี่หญิงลูกพี่ลูกน้องวางใจเถิด ปัญหาไม่ใหญ่
หยุนเซิงเซิงอยู่ในหอวังเซียนมาสามปี แขกที่เคยรับรองมีมากจนนับไม่ถ้วน แน่นอนว่าย่อมมีโรคบางอย่างที่พูดออกมายากติดตัว
แต่เรื่องเช่นนี้จะรักษาอย่างไรเล่า?
ไม่ต้องพูดถึงว่าหมอหญิงมีน้อยเพียงใด ต่อให้มี พวกนางก็ไม่กล้าเอ่ยปากอยู่ดี
เหล่าหญิงสาวในหอล้วนแอบถามกันเอง แอบไปคว้ายามากิน ต่างคนต่างเก็บเงียบ ไม่มีใครหัวเราะเยาะใคร
หยุนเซิงเซิงทบทวนอาการที่นางพูดถึงในใจ ดูเหมือนตนเองก็เคยเป็นอยู่ไม่น้อย เพียงอาศัยว่ายังสาวและร่างกายแข็งแรง จึงฝืนผ่านมาได้
แต่มีเรื่องหนึ่งที่นางไม่เคยบอกใคร นั่นคืออาการเจ็บหน้าอก
ยามปวดขึ้นมา แม้แต่แตะก็ยังไม่ได้