กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 290 ส่งไปค่ายทาสโทษ
แม่เล้าคิดอย่างไม่ยอมรับว่า กิจการหอโคมแดงของพวกนางทำเรื่องเช่นนี้อยู่แล้ว มีสตรีที่ถูกลักพาตัว ถูกหลอก หรือถูกมัดมามากมาย จะมีสัญญาขายตัวได้อย่างไร
แทบไม่มีสักคนต่างหาก!
แต่กิจการก็ยังดำเนินต่อไปไม่ใช่หรือ!
บุรุษเลวทรามพวกนั้น ก่อนร่วมหลับนอนกับหญิงสาวก็ไม่เคยถามว่าพวกนางถูกขายมาหรือไม่ ทางการก็แทบไม่ตรวจสอบ!
อย่างไรเสีย เมื่อหญิงสาวก้าวเข้าประตูหอวังเซียนแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไป ทำงานหาเงินในหอสักหลายปี พออายุมากจนไม่มีค่าแล้ว
หากตายก็ใช้เสื่อไม้ไผ่ม้วนแล้วโยนไปที่ที่ฝังศพไร้ญาติ เรื่องจะยุ่งยากอะไรนัก?