กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 เจ้ายังเป็นซื่อจื่ออีกหรือ
หยุนเซิงเซิงขมวดคิ้วจ้องเด็กหนุ่มที่คุกเข่าอยู่ตรงนั้น [เว่ยจินโหลว ชาติกำเนิดต่ำต้อยแต่เจ้าเล่ห์เพทุบาย ปากหวานแต่ใจคด ปากพูดแต่คุณธรรม
จิตใจกลับโหดเหี้ยมยิ่งนัก]
[ตอนที่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ สิ่งที่เขาถนัดที่สุดคือใช้ความเห็นใจของผู้อื่น สร้างภาพตนเองให้เป็นคนดีที่น่าสงสารและมานะพยายาม
อาศัยความช่วยเหลือจากคนใจดีค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นไป]
[แต่พอรุ่งเรืองขึ้นมาแล้ว สิ่งแรกที่ทำคือเหยียบทุกคนที่เคยเห็นเขาตกต่ำไว้ใต้ฝ่าเท้า รวมถึงคนที่เคยไม่ช่วยเขาด้วย]