กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ถึงตอนนั้นค่อยโยนทิ้ง เหมาะที่สุด
จางเสี่ยวหวยชะงักเล็กน้อย แล้วกวาดตามองรอบข้างโดยไม่รู้ตัว
รอบศาลานอกจากพวกเขาสี่คนแล้ว ไม่มีคนของจวนองค์หญิงแม้แต่คนเดียว กระทั่งบ่าวรับใช้ก็ไม่มี
หลี่เยียนเฉินมองออกว่าเขากังวล จึงยิ้มพลางโบกมือ น้ำเสียงสบาย ๆ เป็นกันเอง
“วางใจเถิด คุณชายจาง พี่น้องอย่างพวกเราแค่นั่งคุยกันตามสบาย มิได้อยู่ในท้องพระโรง ข้าเพียงรู้สึกขึ้นมาเท่านั้น”
“หากถามข้า หย่งเจียจวิ้นจู่อาจเสียใจมากเกินไป จึงยังทำใจไม่ได้ชั่วคราว ถึงได้ปฏิเสธของขวัญจากฝูหม่า เรื่องนี้ก็พอเข้าใจได้”