กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เจ้าเปิดร้านขายกระเป๋าถือเสียไม่ดีกว่าหรือ
กานอวี้หว่านอุ้มหยุนเซิงเซิงขึ้นมา หอมแก้มซ้ายขวาของนางคนละที ยิ้มจนดวงตาโค้ง “สมแล้วที่เป็นเด็กน้อยใจดีของบ้านเรา! เพราะมีจิตใจดี
จึงได้พบวาสนาใหญ่เช่นนี้!”
หยุนหวยคังก็คิดเช่นนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ลูกสาวคนเล็กของเขายังฉลาดเป็นพิเศษ ไม่เพียงช่วยคนไว้ แต่ยังทำให้อีกฝ่ายคืนสู่สกุลบรรพบุรุษได้อย่างรวดเร็วที่สุด
ไม่ปล่อยให้หยุนหลินหลินฉวยประโยชน์ไปแม้แต่น้อย
หยุนเซิงเซิงยิ้มหวาน ก่อนนึกถึงเรื่องสำคัญขึ้นมา “จริงสิ พี่รอง พี่สี่ มะรืนนี้เป็นวันเกิดของพี่สาวหย่งเจียจวิ้นจู่
นางฝากข้าเชิญพี่สาวทั้งสองกับพี่ห้ามาร่วมงานด้วย”
หยุนเพียนเพียนกับหยุนเฉียวเฉียวต่างดีใจ นั่นหมายความว่าพวกนางจะได้เข้าจวนองค์หญิงและได้พบองค์หญิงด้วย