กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ถือเสียว่าเป็นน้ำใจจากข้าและครอบครัว
หยุนเพียนเพียนกับหยุนเฉียวเฉียวขับรถม้าเลี้ยวผ่านหัวมุมถนน พอเห็นร้านของตนอยู่ตรงหน้า
หยุนเฉียวเฉียวก็รั้งบังเหียนไว้ “เอ๊ะ” ออกมาเสียงหนึ่ง
หน้าร้านของพวกนางมีรถม้าหรูหราคันหนึ่งจอดอยู่ เป็นรถที่ใช้ม้าถึงสี่ตัวลาก
ข้างรถม้ามีบ่าวรับใช้ สาวใช้ และบ่าวชายยืนอยู่เต็มไปหมด แต่ละคนยืนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แห่แหนยิ่งใหญ่จนชาวบ้านทั้งถนนพากันมามุงดู
ฝูงชนเบียดเสียด ชี้มือชี้ไม้และพูดคุยกันไม่ขาดปาก
หัวใจของหยุนเพียนเพียนกับหยุนเฉียวเฉียวพลันบีบรัด คิดว่าร้านของพวกนางยังไม่ทันเปิดก็เกิดเรื่องเสียแล้ว