กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 เขาจะไม่มีวันยอมแพ้
ตะเกียงน้ำมันสีเหลืองสลัวดวงหนึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะไม้ใต้ชายคา
ไส้ตะเกียงไหววูบตามลมยามค่ำคืน แสงสว่างริบหรี่ลงเป็นช่วง ๆ
หยุนเพียนเพียนอาศัยแสงอ่อนจาง ก้มหน้าตั้งใจเย็บอะไรบางอย่าง
เข็มกับด้ายเคลื่อนผ่านปลายนิ้วของนางอย่างคล่องแคล่ว ส่งเสียง “ซ่า ซ่า” แผ่วเบา
แสงตะเกียงส่องใบหน้าที่ไม่ได้ขาวผ่องนักของนางให้สว่างวูบดับวูบ
นางผอมลง ทั้งยังคล้ำขึ้น ใบหน้าเล็ก ๆ ขาวสะอาดงดงามในอดีตถูกลมทรายซีเป่ยขัดเกลาจนมีร่องรอยความกร้าน
แต่ดวงตาของนางยังคงเป็นประกายเช่นนั้น จดจ่ออยู่กับงานในมือ มุมปากยังมีรอยยิ้มจาง ๆ