กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 พาเจ้าไปด้วย
พริบตาเดียวก็เข้าสู่เดือนห้า ลมบนยอดเขาในที่สุดก็ไม่พัดจนแสบหน้าอีก เปลี่ยนเป็นสายลมอบอุ่นผ่อนคลาย ฤดูใบไม้ผลิงดงามเต็มที่
ดอกไม้ป่าบานสะพรั่งทั่วภูเขา หยุนเซิงเซิงกับหย่งเจียจวิ้นจู่ชอบใจเป็นอย่างยิ่ง ทุกวันต่างเก็บดอกไม้มาจัดใส่แจกันด้วยวิธีต่าง ๆ
เพียงแต่ยุงก็เพิ่มจำนวนขึ้นมาก กัดแล้วเจ็บอยู่บ้าง แต่ไม่เป็นไร หยุนเซิงเซิงทำยากันแมลงได้
ทว่าวันดี ๆ ในฤดูใบไม้ผลิก็ยังมีความทุกข์ที่เลี่ยงไม่ได้ปะปนอยู่
การฝึกวรยุทธ์ย่อมละเลยไม่ได้ ยิ่งเพราะไปซีเหลียงมารอบหนึ่ง เหวินเซียนเซิงยังเพิ่มบทเรียนให้นางมากขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จนเวลาเรียนแพทย์ลดน้อยลง