กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 พวกเรามีข้าวกินแล้ว
เด็กน้อยทั้งสี่ของหยุนเซิงเซิงตอนเริ่มออกเดินยังเชิดหน้าอก สีหน้ามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว
ครึ่งสือเฉินต่อมา ศีรษะทั้งสี่ก็ห้อยลงพร้อมกัน เดินอย่างหมดเรี่ยวแรง
หยุนเซิงเซิงคิดว่าตนเองมีจิตใจเป็นผู้ใหญ่ เดินแค่นี้คงไม่มีปัญหา แต่กลับเป็นคนแรกที่เริ่มทนไม่ไหว
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าตอนนี้นางอายุแค่สี่ขวบครึ่ง ขาสั้นจริง ๆ สั้นจนหย่งเจียจวิ้นจู่กับพวกก้าวหนึ่ง นางต้องก้าวหนึ่งก้าวครึ่ง
คนอื่นเดินหนึ่งหมื่นก้าว เท่ากับนางเดินหนึ่งหมื่นห้าพันก้าว