กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 แสร้งอ่อนแอซ่อนคม ใช้ความอ่อนโยนสยบความแข็งกร้าว
ไม่รู้ว่าเยี่ยนสื่อจิ่นมายืนข้างหยุนเซิงเซิงตั้งแต่เมื่อใด
เขาสวมเสื้อคลุมสีขาวจันทร์ แขนเสื้อพลิ้วไหวเล็กน้อยตามสายลมยามค่ำ สีหน้าราบเรียบเหมือนเช่นเคย
ราวกับการเข่นฆ่านองเลือดที่เชิงเขาไม่เกี่ยวข้องกับเขาแม้แต่น้อย
สายตาของเขาจับจ้องสนามรบเบื้องหน้า จงใจไม่สบตาหยุนเซิงเซิง
ในใจเขารู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง
เมื่อครู่เขาเผลอเผยพิรุธออกไป หวังว่าหยุนเซิงเซิงจะไม่ทันสังเกต
เขากลอกตา แล้วถามเสียงเรียบอีกครั้ง “อาจารย์เหวินเก่งมากใช่หรือไม่?”
หยุนเซิงเซิงหรี่ตามองเขา พยักหน้า “อืม เก่งมาก เก่งสุด ๆ เลย!”