กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 พี่สาวคนที่สองของข้าช่างเป็นยอดคน
เดิมทีหยุนเซิงเซิงไม่ชอบนอนตื่นสาย แต่คงเพราะเปลี่ยนทั้งร่างกายและสภาพแวดล้อม พอตื่นขึ้นมาก็เกือบเที่ยงแล้ว
นางงัวเงียลุกขึ้น พบว่าข้างกายไม่มีใครอยู่ นางจึงนั่งบนเตียง สวมเสื้อผ้าตัวน้อยด้วยความยากลำบาก แล้วลงจากเตียงออกไปข้างนอก
กานอวี้หว่านเห็นนางออกมาก็ยิ้มแย้มเดินเข้ามาตักน้ำให้
“เสี่ยวอู่ มานี่ แม่จะล้างหน้าให้”
หยุนเซิงเซิงเดินเข้าไป อ้าปากคิดจะบอกว่าไม่ต้อง นางล้างเองได้ แต่กลับพูดไม่ออก
สุดท้ายนางก็คิดอย่างหมดแรง [ข้าไม่ได้เป็นใบ้จริง ๆ หรอกกระมัง!]
เมื่อเห็นใบหน้าเล็ก ๆ ย่นเป็นก้อนกลม สีหน้ากลัดกลุ้มของนาง กานอวี้หว่านทั้งขบขันทั้งสงสาร