กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 นี่ใช่แม่ข้าจริงหรือ?
เหลียงเสิ่นจื่อกัดฟันอย่างลับ ๆ แต่ไม่กล้าพูดอะไร
ใครเล่าจะไม่รู้ว่าเมื่อก่อนอู่อี๋เหนียงเป็นซีเจี่ยปี้ประจำห้องของฮูหยินใหญ่ เพิ่งถูกโซวฝางไปได้ไม่กี่วัน หางก็ชี้ฟ้าราวกับจะเอาไปทำเสาธงแล้ว
ไม่ใช่เพราะคราวก่อนนางอยากกินปลา แต่เหลียงเสิ่นจื่อไม่ได้เตรียมให้หรอกหรือ ถึงได้จำแค้นไว้ แล้วเจาะจงมาหาเรื่องวันนี้
ใครทำงานในครัวหลังบ้านแล้วไม่เคยหยิบของของเจ้าบ้าน? บ้านไหนบ้างไม่ทำเป็นมองไม่เห็น?
ขอแค่ไม่ทำเกินไป ใครจะสนว่าเจ้าเหน็บไข่ไก่หรือเนื้อสักชิ้นติดตัวไป แต่แม่อู่อี๋เหนียงคนนี้กลับจะยกเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่