กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เอ เอ
เพียะ!
ไม่รอให้ผู้คนทันได้ตั้งตัว เยี่ยหร่านอินก็สะบัดฝ่ามือตบลงบนหน้าของเวินหวั่นฉิงอีกฉาดใหญ่
“ตบนี้ สำหรับความเจ้าเล่ห์เพทุบายที่เจ้ามีต่อข้าในวันนี้!”
เพียะ!
“ตบนี้ สำหรับที่เจ้าบังอาจสาปแช่งท่านแม่ของ ‘ข้า’!”
เพียะ!
“ตบนี้...”
เพียงไม่นาน ใบหน้าอันนวลเนียนจิ้มลิ้มของเวินหวั่นฉิงก็บวมฉึ่งเหมือนหัวหมู
ภาพการถูกตบอยู่ฝ่ายเดียวนี้ทำให้ทุกคนถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
ทว่า ในที่สุดเวินหวั่นฉิงก็หลุดพ้นจากภาพมายา