กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ปีที่ห้าแห่งศักราชฉี่เหมิง
ฤดูใบไม้ผลิ
สรรพสิ่งมีการฟื้นคืนชีวิต
ห่างจากนอกเมืองใหม่ออกไปร้อยลี้
อิ๋งอีและอิ๋งเจิ้งโดยสารรถยนต์คันเดียวกัน
ทว่า รถยนต์ชนิดนี้มิใช่รถยนต์ไอน้ำ แต่เป็นรถยนต์ที่ใช้น้ำมันดีเซล
ที่สำคัญที่สุดคือ ยางรถก็มิใช่ยางรถเหล็กเช่นนั้น แต่เป็นยางรถสีดำชนิดหนึ่ง เนื้ออ่อนนุ่ม ทั้งยังค้ำจุนรับน้ำหนักได้
อิ๋งเจิ้งทอดถอนใจกล่าวว่า “ยางรถนี้ช่างนั่งสบายยิ่งนัก! คาดไม่ถึงว่าสิ่งที่อ่อนนุ่มเช่นนี้ กลับค้ำจุนรถม้าได้ ทั้งยังวิ่งได้รวดเร็วถึงเพียงนี้”
อิ๋งอีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เสด็จพ่อ! สิ่งนี้ผ่านการผลิตขึ้นจากยางพารา กรรมวิธีค่อนข้างซับซ้อน เพิ่งจะนับว่าค้นคว้าจนสำเร็จอย่างสมบูรณ์ในยามนี้เอง”
“คือต้นยางพาราที่เจ้าให้เพาะปลูกเป็นวงกว้างบนเกาะหม่าและเกาะไหหลำหรือ?” อิ๋งเจิ้งสอบถาม